بررسي جهت گيري مسير ابزار در فرزکاري قطعات جدار نازک
چكيده انتخاب و به کار بردن استراتژيهاي مسير ابزار و جهت گيري ابزار در فرآيند فرزکاري مساله اي مهم در ماشينکاري قطعات جدار نازک مانند پره ها و اير فويل ها است. انتخاب مناسب منجر به صرفه جويي در زمان ماشينکاري و بهبود کيفيت سطح قطعه کار و افزايش عمر ابزار مي شود و علاوه بر بالا رفتن قابليت توليد، هزينه ها کاهش مي يابند. در اين مقاله ، اثرات جهت گيري ابزار در ماشينکاري سطوح انحنا دار قطعات جدار نازک آلومينيومي (7075) بوسيله فرآيند فرزکاري 3 محوره فرز انگشتي نوک کروي مورد بررسي قرار گرفته است تا بهترين صافي سطح، سلامت سطح ماشينکاري و بهينه ترين دامنه نيروهاي ماشينکاري به دست آيد. چهار استراتژي مورد بررسي عبارتند از: عرضي رو به داخل، عرضي رو به خارج، طولي رو به داخل، طولي رو به خارج. در حين فرزکاري نيروهاي ماشينکاري در جهات مختلف اندازه گيري ميشوند و بافت سطحي ماشينکاري بوسيله ميکروسکوپ نوري ارزيابي ميشود و در انتها بر روي نمونه ها تست زبري سنجي انجام مي شود. واژههاي كليدي: جهت گيری مسير ابزار - قطعات جدار نازک - فرزکاری 3 محوره - بافت سطحی.
مطلب دارای رمز می باشد برای دریافت رمز به مدیریت وب سایت پیام بفرستید





بسم ا.. النازل الحدید